Jak wspierać osobę w kryzysie i identyfikować zagrożenie samobójcze
W obliczu ostatnich wydarzeń oraz zachowań ludzi, konieczne jest ponowne podjęcie tematu samobójstw i związanych z nimi myśli. Wiele osób doświadczyło utraty kogoś bliskiego, miało myśli samobójcze lub spotkało się z tym zjawiskiem u innych. Niewielu jednak wie, jak postępować w takiej sytuacji, jak rozpoznać zagrożenie i co zrobić, aby uratować osobę z kryzysu. Problemy te mogą dotyczyć osób w różnych grupach wiekowych i środowiskowych.
Jak skutecznie przeciwdziałać temu zjawisku oraz co zrobić na samym początku? Kluczowe jest zrozumienie, jak identyfikować oraz jak rozmawiać z osobami znajdującymi się w kryzysie.
Osoba, która może być w niebezpieczeństwie samobójstwa, może:
- wyrażać chęć popełnienia samobójstwa;
- mieć trudności z jedzeniem i snem;
- drastycznie zmieniać swoje zachowanie;
- wycofywać się z życia towarzyskiego;
- tracić zainteresowanie pracą, szkołą, swoimi dotychczasowymi pasjami;
- przygotowywać się do śmierci, pisząc testament lub list pożegnalny, porządkując swoje sprawy;
- rozdawać cenne dla siebie przedmioty;
- podejmować ryzykowne decyzje;
- okazywać zainteresowanie kwestią śmierci;
- zaniedbywać swój wygląd;
- zwiększać ilość spożywanego alkoholu, narkotyków lub leków.
Osoba zagrożona samobójstwem mogła już wcześniej próbować odebrać sobie życie lub stosować różne formy okaleczeń. Przyczyną samobójstw mogą być także doświadczenia straty, takie jak utrata bliskiej osoby, wartości życiowe, plany czy idee.
Jak postępować?
Jeżeli ktoś dzieli się z nami myślami o samobójstwie lub ujawnia powyższe objawy:
- nie bójmy się poruszać tego tematu i nie okazujmy zaskoczenia;
- rozmawiajmy, nie obawiając się, że nasze zainteresowanie może ich do tego skłonić;
- okazujmy czas i wsparcie;
- bądźmy gotowi do słuchania i akceptujmy ich emocje;
- nie oceniajmy ani nie udzielajmy rad;
- szukajmy wsparcia u specjalistów oraz instytucji pomocowych:
- Centrum Wsparcia dla osób dorosłych w kryzysie psychicznym – całodobowy numer: 800 70 2222
- Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży – całodobowy numer: 116 111
- Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka – całodobowy numer: 800 12 12 12
- Telefon wsparcia emocjonalnego dla dorosłych – całodobowy numer: 116 123
- Telefon alarmowy w sytuacji zagrożenia życia oraz zdrowia – całodobowy numer: 112.
Uratowanie życia to nie tylko ochrona ciała, ale również przywrócenie chęci do życia. To zagadnienie nie dotyczy wyłącznie profesjonalnej pomocy, lecz także ludzkiej życzliwości. W miejscach zagrożenia istnieje też możliwość udzielenia pomocy.